video   
video zip file

Dierbare broeders, ik groet jullie met een trouwe liefde.
Onlangs ben ik teruggekeerd van de Wereldjongerendagen,
waar onze jongeren o.a. een getuigenis gegeven hebben
over hun ervaring met het Jaar van de Barmhartigheid.
En ik heb jullie allemaal een brief gestuurd die jullie ongeveer drie weken geleden ontvangen hebben, met als titel:
‘Barmhartig zoals de Vader. Salesiaanse lectuur voor het Jubeljaar.’
Ik wil echt verwijzen naar dat alles.

Ik wil jullie in de eerste plaats zeggen dat spreken over de barmhartigheid
in de context van dit jaar dat Paus Franciscus voorgesteld heeft
vooral betekent: begrijpen en erkennen dat
God Barmhartigheid is,
dat Gods naam Barmhartigheid is, zoals onze Paus heel speciaal gezegd heeft.
En dat wordt – volgens mij – vertaald in concrete gevolgen, die de volgende kunnen zijn:
in de eerste plaats verlangen naar die barmhartigheid die van God komt,
ze zoeken, ze afsmeken voor ons eigen leven en om ze aan anderen te kunnen aanbieden
om zelf barmhartig te kunnen zijn zoals de Vader.
Tezelfdertijd is er een element dat ik heel belangrijk vind:
in de brief zeg ik dat onze werken in de wereld verspreid zijn op plaatsen die getekend zijn door pijn,
lijden, oorlogen, soms een vluchtelingendrama.
Mensen die in uiterste armoede leven, die honger lijden
of die, in andere delen van de wereld, lijden aan sterke vreemdelingenhaat en racisme.
Barmhartigheid betekent voor ons dat we niet onverschillig mogen blijven voor die werkelijkheid.
We moeten antwoorden vinden op die werkelijkheid.

Ik wil nog een ander element aangeven,
dat ik ook aangeef in de brief, met name het volende. En het is hetzelfde dat de jongeren zeggen …
Het woord barmhartigheid vertalen in het dagelijkse leven
betekent blijven kiezen voor een vreugdevol leven,
werkelijk zorg dragen voor de familiegeest, als een wezenlijk kenmerk van ons,
het betekent dat het Preventief Systeem,
dat voor alles een systeem is om op te voeden en het geloof en het leven te beleven,
concreet moet vertolkt worden in menselijke relaties onder ons,
bestaande uit respect en vertrouwen vanwege de jongens en de jongeren,
die zich echt bemind moeten voelen.
Dat alles maakt deel uit van onze eigen kenmerken.

En tenslotte zeg ik in de brief ook – en daarom nodig ik jullie uit die aandachtig te lezen –
dat we bij het spreken over barmhartigheid die ook moeten realiseren in gerechtigheid in onze contexten.
Het betekent dat gerechtigheid in onze huizen een voorkeuroptie en een criterium moet zijn,
in de wijze waarop we omgaan met de mensen die met ons in onze werken staan,
in de manier waarop we hen behandelen, in de we waarop we hen groeten en verwelkomen,
in de rechtvaardige lonen die we hun geven voor het werk dat zij verrichten …
Kortom, een salesiaans huis zou een speciale sfeer moeten hebben door deze karakteristieke trekken.
Volgens mijn zienswijze is dat een echt salesiaanse wijze
en ook echt volgens Don Bosco, om het ‘barmhartig zijn zoals de Vader’ concreet te maken en te vertalen.

Moge de Heer ons zegenen en Maria Hulp ons begeleiden op die weg,
steeds onder de bescherming van Don Bosco.
Tot binnen kort, beste medebroeders en dank!